ಮುಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ, ಏಕೆ?: ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ ಸದ್ಗುರು

ಮುಟ್ಟಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ, ಏಕೆ?

ಸದ್ಗುರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಹಿಂದೆಯೆಲ್ಲಾ ಕೂಡು ಕುಟುಂಬ. ಒಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ 300-400 ಜನರು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರು ಹೊರಗಡೆ ದುಡಿಯಲು ಹೋದ ಪುರುಷರಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಬಡಿಸುವುದು, ಮಕ್ಕಳ ಲಾಲನೆ ಪಾಲನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಆಹಾರ ಮಾಡುವುದು ಎಂದರೆ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಟ್ಟಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೋವು, ಸುಸ್ತು ಈ ಬಗೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕಂಡು ಬರುವುದು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ದಣಿಯುತ್ತಾಳೆ ಅಲ್ಲದೆ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆಕೆಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಹಿಳೆ ಮುಟ್ಟಿನ ದಿನ ಒಂದು ಕಡೆ ಆರಾಮವಾಗಿ ಕೂತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂಬ ನಿಯಮ ತಂದರು. ಆದರೆ ಅದೇ ಈಗ ಶಾಪವಾಗಿದೆ.

ಈಗ ಕೂಡು ಕುಟುಂಬವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮಹಿಳೆಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಂದು ಅವಳು ಆ ದಿನ ಏನೂ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದು ಈಗ ಅವಳು ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ ಮನೆಯೊಳಗಡೆ ಬರುವಂತಿಲ್ಲ ಮೈಲಿಗೆಯಾಗುವುದು ಎಂಬ ರೂಪ ಪಡೆದಿದೆ.

ಮುಟ್ಟಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ ಏಕೆ?

ಇದನ್ನು ಕೂಡ ಸದಗುರು ಬಹಳ ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಕೋಣೆ ಎಂದರೆ ಚಿಕ್ಕ ಕೋಣೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡ ಕೋಣೆಯಾಗಿತ್ತು, ಪೂಜೆಗೆ ಮುನ್ನ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಶುದ್ಧ ಪಡಿಸಲಾಗುವುದು. ಮುಟ್ಟಾದಾಗ ದೇವರ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಒರೆಸಿ, ಸೆಗಣಿಯಿಂದ ಸಾರಿಸಿ, ಪೂಜಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗುವುದು ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದು ಈಗ ಮುಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ ಮೈಲಿಗೆ ಅವಳು ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬುವುದಾಗಿದೆ.

ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಕಾನೂನುನಿಂದ ಈಗ ಅನಾನುಕೂಲ

ಹಿಂದೆ ಮುಟ್ಟಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಲಿ ಎಂದು ಮಾಡಿದ ಕಾನೂನುಗಳು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬೇರೆ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆ ಮೈಲಿಗೆ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಮುಟ್ಟಾಗುವುದು ಮೈಲಿಗೆಯಲ್ಲ

ಮುಟ್ಟಾಗುವುದರಿಂದಲೇ ಮಹಿಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮುಟ್ಟು ಮೈಲಿಗೆಯಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಅನಿಷ್ಠ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಸದ್ಗುರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಹೇಳಿದರೆ ಮುಟ್ಟಿನ ಕುರಿತ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ದೂರಾಗುವುದು ಏನಂತೀರಿ?