ಸಿಸೇರಿಯನ್‌ ಡೆಲಿವರಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಕೂಡ ನಡೆಯುತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾ?

ಸಿಸೇರಿಯನ್ ಮಾಡುವಾಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಯಾವುದೋ ಕಷ್ಟ-ಸುಖ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ

ಹೌದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿಸೇರಿಯನ್ ಮಾಡುವ ಹೆರಿಗೆ ವಾರ್ಡ್‌ಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಾಗ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲಾ ಹೊರಗಡೆ ಟೆನ್ಷನ್‌ನಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಒಳಗಡೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನು ತೆಗೆಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಮದುವೆಗೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗುವುದು? ಡ್ರೆಸ್ಸಿಂಗ್ ಇಂಥ ಸಿಲ್ಲಿ ವಿಷಯ ಕೂಡ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಇರಬಹುದು.ಅನಸ್ತೇಷಿಯಾ ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ, ನಿಮಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕೆಳಗಡೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರು ಮಾತನಾಡುವುದೆಲ್ಲಾ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವಾಗ ಇನ್ನು ಕೆಲಸ ಶುರುವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಣಿತರಾಗಿದ್ದು ಮಗುವನ್ನುಹೊರ ತೆಗೆದು ಹೊಟ್ಟೆ ಕ್ಲೀನ್‌ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಮಗುವನ್ನು ತೆಗೆದಿಲ್ಲ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿರುತ್ತೇವೆ.

ಮಗು ಅತ್ತಾಗ ಅದು ನಮ್ಮ ಮಗು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ

ಹೌದು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಸಿಸೇರಿಯನ್‌ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಗಮಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಗುವಿನ ಅಳು ಕೇಳಿದಾಗ ಅಯ್ಯೋ ನನಗೆ ಹೆರಿಗೆಯಾಯ್ತಾ? ಅದು ನನ್ನ ಮಗುನಾ ಎಂದು ಎಮೋಷನಲ್ ಆಗುತ್ತೇವೆ.

ದೇಹದ ಕೆಳಭಾಗ ಮರಗಟ್ಟಿದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ

ಎದೆಯಿಂದ ಕೆಳಭಾಗ ಮರಗಟ್ಟಿದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಯಾವುದೇ ಸ್ಪರ್ಶ, ನೋವು ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಮಗು ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡಿ ಸ್ಟಿಚ್‌ ಹಾಕುವುದು ಏನೂ ತಿಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಹೆರಿಗೆ ಅಂದರೆ ಇಷ್ಟು ಸುಲಭನಾ ಅನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಿಸೇರಿಯನ್ ನೋವು ಎಂಥದ್ದು ಎಂದು ಕೆಲ ಗಂಟೆಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು.

ನೀವು ಊಹಿಸಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಬೇಗ ಎಲ್ಲಾ ನಡೆದಿರುತ್ತದೆ

ನೀವು ಸಿಸೇರಿಯನ್‌ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅಬ್ಬಾಬ್ಬ ಎಂದರೆ 40 ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಗಾಯವನ್ನು ಸ್ಟಿಚ್ ಕೂಡ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.

ಕೆಲವು ಕಡೆ ಮಗು ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರ ತೆಗೆಯುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಗುವುದು

ಕೆಲವೊಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಸೆಂಟರ್ಡ್ ಸಿ ಸೆಕ್ಷನ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅಂಥ ಕಡೆ ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಿಗೆ ಪಾರದರ್ಶಕ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ ಬಳಸಲಾಗುವುದು, ನಿಮಗೆ ಕೆಳ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ, ಮಗು ಹೊರ ಬರುವುದನ್ನೂ ನೋಡಬಹುದು.

ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸ್ತನ ಪಾನ ಕಷ್ಟವಾಗುವುದು

ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಇನ್ನೂ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಮಗುವಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕುಡಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲದೆ ಮೊದಲ ದಿನ ಮಗುವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅಸಮಧಾನ-ಕೋಪ ಎಲ್ಲವೂ ಬರುತ್ತೆ.

ಮಗು ಮಡಿಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತೆ

ಯಾವಾಗ ಮಗುವನ್ನು ನಮ್ಮ ಎದೆ ಬಳಿ ಅಥವಾ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾರೋ ಆಗ ಅದರ ಮುದ್ದಾ ಮುಖ ನೋಡಿದಾಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಆ ಮಗುವಿನ ನೋಡುತ್ತಾ ಮೈ ಮರೆಯುತ್ತೇವೆ, ಅದುವೇ ಅಲ್ಲವೇ ತಾಯ್ತನದ ಮಹತ್ವ...