ರವಿಯ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿಹ ನೀರಜೆ

By ರೇಖಾ ಶೆಟ್ಟಿ

Published: Monday, August 6, 2012, 14:50 [IST]

ಈ ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ನುವುದೇ ಹಾಗೇ ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ, ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆಲ್ಲೇ ಬಂದು ಬಿಡುವ ಮಿಂಚಿನ ಹಾಗೇ ಈ ಪ್ರೀತಿ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಇದನ್ನು ಅದ್ದೂರಿಯಿಂದಲೇ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದೆಷ್ಟೋ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂದರೆತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.

ಆದರೆ ಈ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಲೆಗೆ ನಾ ಸಿಲುಕುವೇ ಎಂಬ ಪರಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರದೇ ನಾ ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಅವನ ಅತಿಥಿಯಾದೆ. ಅವನ ಸಿಹಿ-ಮಾತು, ನನಗೇ ತೋರಿಸುವ ಅಕ್ಕರೆ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಬರುವ ಹಾಗೇ ದುಃಖ ಪಡುವ ಅವನ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯ. ಮನಸ್ಸು ಶೂನ್ಯವಾಗಿದೆ, ರವಿಯ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿಹ ನೀರಜೆಯಂತೆ, ಮೃದುನುಡಿಗಳಿಂದ ಹೃದಯದ ತಾಳ ತಪ್ಪಿಸಿದ, ಕಣ್ಣೋಟದ ಹೊಬಾಣದಿಂದ ತನುಮನ ಅರಳಿಸಿದ. ನಿನ್ನ ಕಾಣಲು ನನ್ನ ನಯನಗಳು ಅರಳಿವೆ.

ಒಂದು ದಿನ ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವಾಗದಿದ್ದಾರೆ ದೇವರಿಗೆ ನೂರಾರು ನಮನ. ಒಮ್ಮೆ ಬಾರೋ ನನ್ನ ಮುಂದೆ . ನಾ ಏಕೆ ನಿನ್ನ ಹುಚ್ಚಿಯಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ? ನಾ ಏನು ಬರೆಯಲು ಹೋದರು ನನ್ನ ಕೈಗಳು ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರದೇ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಬರೆಸುತ್ತಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಮೇಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವಾಗ ಬದುಕಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕನಸುಗಳು ನನಸಾದ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕೋಳಿ ಜಗಳಗಳು ನಡೆದರು ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಪ್ರೀತಿ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಕೋಪ ನಿನಗೆ ನೋವಿಸದಿರಲಿ .

ಆದರೆ ಈಗ ನಗುವಿಲ್ಲ , ನಲಿವಿಲ್ಲ ಬರೀ ನೋವು, ಬರೀ ಸೋಲಿನ ಕಾವು. ಕಂಬನಿ ಧಾರೆಯ ಮುತ್ತು. ನಾ ಮಾಡಿದ ಯಾವ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಈ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆ ನಾ ಕಾಣೇ , ನನ್ನಿಂದ ಮೌನವಾಗಿ ದೂರವಾದೆ . ಆದರೆ ಈ ಹೃದಯ ನಿನಗಾಗಿ ಬಿಕ್ಕಿ-ಬಿಕ್ಕಿ ಆಳುವುದು ಕಾಣದೇ ಹೋಯಿತೇ? ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕಲ್ಲಾಗಿ ಹೋಯಿತೇ? ನಿನ್ನ ನೆನಪೇ ಕಾಡುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ. ನೀ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತರೇ ನಾ ಅಳುವೆ ಇಲ್ಲಿ. ಜೀವದ ಆಸೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಹುಡುಕಿದೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೇ . ನಿನ್ನ ಸುಳಿವೇ ಇಲ್ಲ.

ನೆನಪಿನಾಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆಲೆ, ಹಾತೊರೆಯಿತು ಕನಸು , ನೆನೆದು ಬತ್ತಿ ಸೊರಗಿತು ಮನ. ಬೆಳಕು ಕೂಡ ಕತ್ತಲಾಯಿತೆಂದು ತಿಳಿದೇ . ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯು ಈ ಬೆಳಕಿನ ಹಾಗೇ ಮಾಯವಾಯಿತೆಂದು ತಿಳಿದು . ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಬೇಡದ ಜೀವ...