ಸೀತೆ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಅಂಗದ ಲಂಕೆಗೆ ಏಕೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ? ಇಲ್ಲಿದೆ ಅಸಲಿ ಕಾರಣ

ಸೀತಾಮಾತೆಯ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಅಂಗದ ಲಂಕೆಗೇಕೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ? ಸಮುದ್ರ ದಾಟುವ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ ಅಂಗದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿದ್ದೇಕೆ? ಇಲ್ಲಿದೆ ಅಸಲಿ ಕಾರಣ. ಹೌದು, ಜೀವನದಲ್ಲಿ 'ಸಂಶಯ' ಅಥವಾ ಅನುಮಾನವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೇ ಶಕ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿದ್ದರೆ ಗುರಿ ತಲುಪುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಮಾಯಣದ (Ramayan) ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಈ ಗುಣಪಾಠವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಸೀತಾಮಾತೆಯ (Sita) ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ವಾನರ ಸೈನ್ಯವು ಸಮುದ್ರ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಲಂಕೆಗೆ ಯಾರು ಹೋಗಬೇಕು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಅಂಗದನು (Angad) ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಮೇಲೆ ಸಂಶಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಹನುಮಂತನು ಸಂಶಯಮುಕ್ತನಾಗಿ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಂಗದನು ಈ ಸಂದೇಹವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪೌರಾಣಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿತ್ತು.

Photo Credit: ಸಂಗ್ರಹ ಚಿತ್ರ

ಅಂಗದನ ಮಾತು

ಸೀತಾಮಾತೆಯ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ತೀರ ತಲುಪಿದ ವಾನರ ಸೇನಾಪತಿಗಳಾದ ಜಾಂಬವಂತ, ಅಂಗದ ಮತ್ತು ಹನುಮಂತ (Hanuman) ನೇತೃತ್ವದ ತಂಡಕ್ಕೆ, ನೂರು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಜಾಂಬವಂತನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ.. "ಮಾತೆ ಸೀತೆಯನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿ, ಅವಳಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮರಳಲು ಯಾರು ಸಮರ್ಥರು?" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯುವರಾಜ ಅಂಗದನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ

ಅಂಗದ ಕಹೈ ಜಾವುಂ ಮೈ ಪಾರಾ |
ಜಿಯಂ ಸಂಸಯ ಕಛು ಫಿರತೀ ಬಾರಾ ||

ಇದರ ಅರ್ಥ, "ನಾನು ಸಮುದ್ರ ದಾಟಿ ಲಂಕೆಗೆ ಹೋಗಬಲ್ಲೆ, ಆದರೆ ಮರಳಿ ಬರುವಾಗ ಏನಾದರೂ ಅನಾಹುತವಾಗಿ ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗಲಾರೆನೇ ಎಂಬ ಸಂಶಯ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ." ಅಪ್ರತಿಮ ವೀರನಾಗಿದ್ದರೂ, ಮರಳಿ ಬರುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಂಗದನಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಭಯವಿತ್ತು.

ಅಂಗದನ ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಅಸಲಿ ಕಾರಣ

ಅಂಗದನ ಈ ಹಿಂಜರಿಕೆಗೆ ಅಸಲಿ ಕಾರಣ ರಾವಣನ ಪುತ್ರ ಅಕ್ಷಯಕುಮಾರ. ಬಲಿಪುತ್ರ ಅಂಗದನು ಅಪ್ರತಿಮ ವೀರನಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವನ ಈ ಭಯದ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣ ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಕ್ಷಯಕುಮಾರ. ಅಂಗದನು ಜಾಂಬವಂತನಿಗೆ ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಅದು ದೇವಗುರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯವರು ನೀಡಿದ ಶಾಪ.

ಅಂಗದ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಯಕುಮಾರ ಇಬ್ಬರೂ ದೇವಗುರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಗಳ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಹಪಾಠಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಸ್ವಭಾವದ ಅಂಗದ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಯಕುಮಾರರ ನಡುವೆ ಪದೇ ಪದೇ ಕಲಹಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ಬಾರಿ ಅಂಗದನು ಅಕ್ಷಯಕುಮಾರನಿಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದಿದ್ದನು. ಅಕ್ಷಯಕುಮಾರನು ದೇವಗುರುಗಳಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಿದಾಗ, ಗುರುಗಳು ಅಂಗದನಿಗೆ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ನಿನ್ನ ಸಾವು ಖಚಿತ!

ಆದರೆ, ಗುರುಗಳ ಮಾತಿನ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅಂಗದನು ಮತ್ತೆ ಅಕ್ಷಯಕುಮಾರನ ಮೇಲೆ ಕೈ ಎತ್ತಿದನು. ಇದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ದೇವಗುರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಗಳು ಅಂಗದನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದ್ದರು. "ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನೀನು ಎಂದಾದರೂ ಅಕ್ಷಯಕುಮಾರನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಅಥವಾ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ನಿನ್ನ ಸಾವು ಖಚಿತ! ಎಂಬುದು ಆ ಶಾಪದ ಆ ಸಾರವಾಗಿತ್ತು.

ಲಂಕೆಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯಕುಮಾರನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬುದು ಅಂಗದನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಗುರುವಿನಿಂದ ದೊರೆತ ಶಾಪದ ಭಯವೇ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಸಂಶಯ ಪಡುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅವನು ಸಮುದ್ರ ದಾಟುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದರೂ, ಮರಳಿ ಬರುವ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಶಾಪದ ಭಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ!

ಅಂಗದನ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜಾಂಬವಂತನು ಅವನನ್ನು ಲಂಕೆಗೆ ಕಳುಹಿಸದಿರಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದನು. ಕೇವಲ ಶಾಪದ ಭಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಅಂಗದನು ವಾನರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಯುವರಾಜನಾಗಿದ್ದನು. ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಯುವರಾಜನೊಬ್ಬ ಶತ್ರು ಪಾಳಯಕ್ಕೆ ದೂತನಾಗಿ ತೆರಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಯುವರಾಜನ ಸುರಕ್ಷತೆ ಇಡೀ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜಾಂಬವಂತ ಅರಿತಿದ್ದ.

ಶ್ರೀರಾಮನ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾದ ಶ್ರದ್ಧೆ

ಆಗ ಜಾಂಬವಂತನು ಹನುಮಂತನಲ್ಲಿನ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ, ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು. ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಇಂತಹ ಯಾವುದೇ ಶಾಪದ ಭಯವಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವನು ಶ್ರೀರಾಮನ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾದ ಶ್ರದ್ಧೆ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಹನುಮಂತ ಲಂಕೆಗೆ ತೆರಳಿ, ಶಾಪಗ್ರಸ್ತನಾಗಿದ್ದ ಅಕ್ಷಯಕುಮಾರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮರಳಿದ್ದು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ.

ಈ ಕಥಾನಕವು ನಮಗೆ ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ: ಜೀವನದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶಕ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದರಷ್ಟೇ ಸಾಲದು, ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ದೃಢ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಬೇಕು. ಸಂಶಯವು ಕಾಲಿಗೆ ತೊಡಿಸಿದ ಸಂಕೋಲೆಯಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹನುಮಂತನಂತಹ ಅಚಲ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದರೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ಕೂಡ ಸಾಧಿಸಬಹುದು.