ಇಂದು ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಪುಣ್ಯತಿಥಿ: ಅವರ ಹೋರಾಟ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು ಇದೇ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ..!

ಇಂದು ರಾಷ್ಟ್ರಪಿತ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ 76ನೇ ಪುಣ್ಯತಿಥಿ, ಬಾಪು ಅಂತಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಮೋಹನದಾಸ್ ಕರಮಚಂದ್ರ ಗಾಂಧಿ ಕುರಿತು ನಾವೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ಮಹಾನ್ ಅಹಿಂಸಾವಾದಿಯಾಗಿದ್ದ ಗಾಂಧಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲೂ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಅಹಿಂಸೆಯ ಮೂಲಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದು ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟ ಸೇರಿದೆ.

ಇಂದು ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಜಾಗತಿಕ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವೆಂಬ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿದ್ದು ಗಾಂಧೀಜಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಅವರ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ದೇಶದ ಎಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಜಾಗತಿಕ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯ ದಿಗಂತವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿತು.

ಆದರೆ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯವರ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ ಯಾಗ ಆರಂಭಗೊಂಡಿದ್ದು ಬಿಹಾರದ ಚಂಪಾರಣ್ ಎಂಬ ಸ್ಥಳವಂತೆ. ಇದೇ ಸ್ಥಳ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದಿತ್ತಂತೆ. ಈ ಚಂಪಾರಣ್ ಗಾಂಧಿಗೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು, ಅಹಿಂಸೆ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲ ನೀಡಿತ್ತು. ಗಾಂಧಿಯವರು ತಮ್ಮ ಅಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಅಸಹಕಾರದ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವರಾಜ್ಯವನ್ನು ತರಬಹುದು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು ಈ ಸ್ಥಳ.

ಚಂಪಾರಣ್ ಬಿಹಾರದ ವಾಯುವ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜಿಲ್ಲೆಯಾಗಿದ್ದು, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಯಿತು. ಒಂದು ಪೂರ್ವ ಚಂಪಾರಣ್ ಇದರ ಪ್ರಧಾನ ಕಚೇರಿ ಮೋತಿಹಾರಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಪಶ್ಚಿಮ ಚಂಪಾರಣ್ ಇದರ ಪ್ರಧಾನ ಕಚೇರಿ ಬೆಟ್ಟಿಯಾದಲ್ಲಿದೆ. ಮೊದಲು ಇಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ನಂತರ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಇಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಪುಷ್ಪ ಮುಖ್ಯ ಬೆಳೆ ಮಾಡಿದರು. ಕ್ರಮೇಣ ಚಂಪಾರಣ್‌ನ ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ ನೀಲಿ ಪುಷ್ಪ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಹೊಸ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು ಆದರೆ ಅದರ ಫಲವತ್ತತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.

ಯುರೋಪಿಯನ್ ದೇಶಗಳು ಕೃತಕ ನೀಲಿಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷರು ನಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರ ನಷ್ಟವನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಅವರು ನೀಲಿ ರೈತರ ಮೇಲೆ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ರೈತರಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಶೇ.12ರಷ್ಟು ಚಕ್ರಬಡ್ಡಿ ನೀಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಬಡ್ಡಿ ಕಟ್ಟದಿದ್ದರೆ ಜಮೀನನ್ನು ಅಡಮಾನ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿ ಅವರು ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಭೇದ ನೀತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಯಶಸ್ವಿ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳಿದ್ದರು. ಈ ನಡುವೆ ಬಿಹಾರದ ರೈತ ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಶುಕ್ಲಾ ಅವರು ಗಾಂಧೀಜಿ ಬಿಹಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಚಂಪಾರಣ್‌ನ ನೀಲಿ ಬೆಳೆ ರೈತರ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಮನವಿ ಮಾಡಿದರು.

ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯವರು ಮೊದಲಿಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಶುಕ್ಲಾ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬ್ರಜಕಿಶೋರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಗಾಂಧೀಜಿಯನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, 1916ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಲಕ್ನೋ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿ ಚಂಪಾರಣ್‌ಗೆ ತೆರಳಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ಗಾಂಧೀಜಿ ಚಂಪಾರಣ್ ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೇ ಮಹಾತ್ಮನಾಗುವ ಪಯಣ ಶುರುವಾಯಿತು. ಗಾಂಧಿಯವರು ಜಸೋಲಿ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದರು. ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಬ್ ಇನ್ಸ್ ಪೆಕ್ಟರ್ ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ವಿನಂತಿಸಿದರು. ಗಾಂಧೀಜಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು ಆದರೆ ಚಂಪಾರಣ್ ತೊರೆಯಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಇದು ಅವರ ನಾಗರಿಕ ಅಸಹಕಾರದ ಪ್ರಾರಂಭಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಯಿತು.

ಗಾಂಧಿಯವರು ರೈತರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಅವರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸರ್ಕಾರ ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಮುಂದೆ ಹಾಜರುಪಡಿಸಿತು. ಗಾಂಧೀಜಿ ಅವರು ರೈತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದು ಆಂದೋಲನ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಗಾಂಧಿಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಗಾಂಧಿಯವರು ತಮ್ಮ ವರದಿಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರವು ವರದಿಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಬೇಕಾಯಿತು ಮತ್ತು ತರಿಗೆಯನ್ನು ಮನ್ನ ಮಾಡಿತು.

ಈಗ ಯಾವುದೇ ರೈತರನ್ನು ನೀಲಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. 1917ರಲ್ಲಿ, ಡಬ್ಲ್ಯೂ ಮೋಡ್ ಚಂಪಾರಣ್ ಕೃಷಿ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಲೆಜಿಸ್ಲೇಟಿವ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯಿಸಿತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕಾನೂನಾಗಿ ಮಾಡಿತು. ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯವರ ಪ್ರಯೋಗ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು. ಗಾಂಧಿಯವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, "ಸುಮಾರು ಒಂದು ಶತಮಾನದಿಂದ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಟಿಂಕಾಥಿಯಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಹೀಗೆ ರದ್ದಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಪ್ಲಾಂಟರ್ಸ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು'' ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಇದಾದ ನಂತರ ಇಡೀ ದೇಶಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಈ ಪ್ರಯೋಗಾತ್ಮಕ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಗಾಂಧೀಜಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಚಂಪಾರಣ್‌ನ ಗಾಂಧಿಯಿಂದ ದೇಶದ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿಯವರೆಗೆ ಪಯಣ ಆರಂಭವಾಯಿತು.